Περιεχόμενο ψηφιακής εκπαίδευσης στην ΕΕ — Τρέχουσα κατάσταση και επιλογές πολιτικής: περίληψη

Πλαίσιο

Το ψηφιακό περιεχόμενο αποτελεί εδώ και καιρό εγχείρημα στην εκπαίδευση, αλλά κατά τη διάρκεια της μετάβασης της πανδημίας COVID-19 στην επιγραμμική μάθηση λόγω της πανδημίας COVID-. Αυτό, σε συνδυασμό με τον εν εξελίξει ψηφιακό μετασχηματισμό, έχει οδηγήσει σε ταχεία αύξηση της δημιουργίας και της κατανάλωσης ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου (DEC). Το τοπίο του ψηφιακού περιεχομένου γίνεται όλο και πιο ευέλικτο και ποικίλο, περιλαμβάνοντας όλα τα πάντα, από τα ψηφιακά σχολικά βιβλία έως τα εκπαιδευτικά παιχνίδια, την εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα (VR) ή τις εμπειρίες διευρυμένης πραγματικότητας (XR), και το περιεχόμενο που παράγεται από την τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ). Ταυτόχρονα, παρατηρείται μετατόπιση των ρόλων των βασικών ενδιαφερόμενων μερών, η οποία σηματοδοτείται από την εμφάνιση νέων συμμετεχόντων και την εμφάνιση περιεχομένου που δημιουργείται από τους χρήστες. Οι μετασχηματισμοί αυτοί επεκτείνονται σε τεχνολογικές, νομικές, οικονομικές και παιδαγωγικές διαστάσεις.

Στοχοι

Οι ειδικοί στόχοι της μελέτης ήταν οι εξής:

εκπόνηση διεξοδικής ανάλυσης της προσφοράς και της ζήτησης ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου. 

β) ανάπτυξη επικαιροποιημένων ορισμών και σχετικής ορολογίας που μπορούν να ανταλλάσσονται και να χρησιμοποιούνται από τα ενδιαφερόμενα μέρη. 

τον εντοπισμό και τον καθορισμό τεχνολογικών, νομικών και τυχόν άλλων συναφών συγκυριακών σημείων συμφόρησης. 

τον προσδιορισμό των βασικών προκλήσεων για την ανάπτυξη ενός ισχυρού πλαισίου ψηφιακού εκπαιδευτικού περιεχομένου σε επίπεδο ΕΕ.

Τρέχουσα κατάσταση σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ
 

Υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις ρυθμίσεις πολιτικής και διακυβέρνησης για
την εποπτεία της παραγωγής, της διανομής και της χρήσης των ΔΕΚ. Οι πολιτικές DEC διαμορφώνονται από διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων:
• οι διαρθρωτικές διαφορές μεταξύ των εθνικών εκπαιδευτικών συστημάτων — η διαθεσιμότητα, η επιλογή και η
οργάνωση των δημόσιων συμβάσεων αντικατοπτρίζουν τη σχετική συγκέντρωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την
αυτονομία που παρέχεται στους δήμους και τα σχολεία για τον καθορισμό των προϋπολογισμών και την επιλογή πόρων.
• γεωγραφική κατανομή των αγορών εκπαιδευτικής τεχνολογίας — η Δυτική, η Κεντρική και η Βόρεια Ευρώπη
εξακολουθούν να κυριαρχούν στην αγορά στους τομείς της EdTech και των εκδόσεων, ενώ η νόσος Covid-19 ενισχύει αυτά τα περιφερειακά χάσματα. Το τοπίο αυτό επηρεάζει πώς και πού δημιουργείται και αποτιμάται χρηματικά το DEC.
• προτάσεις εκπαιδευτικής αξίας — η συμμετοχή στην αγορά κυμαίνεται από προνομιακό δωρεάν ή ελεύθερο περιεχόμενο
και πολιτική ανοικτών δεδομένων (προώθηση και διευκόλυνση της πρόσβασης σε ΑΕΠ, π.χ. Γερμανία) έως την ενεργό
συμμετοχή στην αγορά (συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, κοινές δημόσιες συμβάσεις με εμπορικούς παρόχους, π.χ. Γαλλία).

Προκλήσεις

Η έρευνα τεκμηρίωσης και οι διαβουλεύσεις ανέδειξαν δέκα βασικές προκλήσεις με κοινή ενωσιακή διάσταση: 

1. Συνέπεια των ορισμών, των κατευθυντήριων αρχών και των κριτηρίων ποιότητας
2. Διαλειτουργικότητα και ελάχιστα πρότυπα για τα μεταδεδομένα
3. Πολυπλοκότητα εντός του ευρωπαϊκού οικοσυστήματος DEC 
4. Επάρκεια και βιωσιμότητα της χρηματοδότησης για το DEC 
5. Καταλληλότητα των μοντέλων και διαδικασιών σύναψης συμβάσεων 
6. Ελάχιστη συλλογή δεδομένων και συγκριτική αξιολόγηση
7. Διακυβέρνηση χωρίς αποκλεισμούς, οργανισμός εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων 
8. Ασφαλής και δεοντολογική επεξεργασία δεδομένων, με σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων 
9. Πρόσβαση και ένταξη των εκπαιδευομένων που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση
10. Εκπλήρωση των υποχρεώσεων όσον αφορά τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

Ενωσιακή προστιθέμενη αξία

Η μελέτη συνιστά η ΕΕ να στηρίξει τη συλλογική δράση, σεβόμενη παράλληλα τις αρμοδιότητες των κρατών μελών για την εκπαίδευση, όπως ορίζονται στο άρθρο 165 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν βάσιμα επιχειρήματα υπέρ της δράσης της ΕΕ για τη στήριξη των κρατών μελών στη δημιουργία, τη διανομή και τη χρήση υψηλής ποιότητας ΔΕΚ. Μολονότι οι χώρες έχουν διακριτές ανάγκες και χαρακτηριστικά, υπάρχουν πολλές κοινές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με διακρατική διάσταση, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς της ΕΕ, τα ρυθμιστικά πλαίσια της ΕΕ (όπως η πράξη για τις ψηφιακές υπηρεσίες και η πράξη για τις ψηφιακές αγορές) και τις κοινές αξίες της ΕΕ. Η ΕΕ θα πρέπει να υποστηρίξει την έγκριση κατευθυντήριων γραμμών και προτύπων ποιότητας από τα κράτη μέλη σε εθελοντική βάση·