Υλοποίηση του 2030: Ένα διαφοροποιημένο όραμα για το μέλλον (2023)

Η Dell Technologies συνεργάστηκε πρόσφατα με το Ινστιτούτο για το Μέλλον (IFTF) και 20 εμπειρογνώμονες από όλο τον κόσμο για να προγραμματίσει το μέλλον, προβλέποντας τον τρόπο με τον οποίο οι αναδυόμενες τεχνολογίες — όπως η τεχνητή νοημοσύνη (ΤΝ) και το διαδίκτυο των πραγμάτων (IoT) — θα αναδιαμορφώσουν τον τρόπο με τον οποίο ζούμε και εργαζόμαστε έως το 2030, και θα συγκεντρώσουν πληροφορίες που θα βοηθήσουν τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν την επόμενη δεκαετία. Οι εμπειρογνώμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε στην επόμενη εποχή εταιρικών σχέσεων ανθρώπου-μηχανής.

Πάνω από 8 στους 10 ηγέτες (82 %) αναμένουν ότι οι άνθρωποι και τα μηχανήματα θα εργαστούν ως ολοκληρωμένες ομάδες στο πλαίσιο της οργάνωσής τους εντός πέντε ετών (26 % δηλώνουν ότι το εργατικό δυναμικό και τα μηχανήματα εργάζονται ήδη με επιτυχία). Ωστόσο, είναι διχασμένες από το τι θα σημαίνει αυτή η αλλαγή για τους ίδιους, τις επιχειρήσεις τους και ακόμη και τον κόσμο γενικότερα.

Μπορούμε να διαπιστώσουμε αυτό το χάσμα με τον τρόπο με τον οποίο οι ηγέτες προβλέπουν το μέλλον. Το πενήντα τοις εκατό των επικεφαλής επιχειρήσεων πιστεύουν ότι τα αυτοματοποιημένα συστήματα θα απελευθερώσουν τον χρόνο τους — δηλαδή ένα στα δύο δεν συμμερίζονται αυτή την άποψη. Περισσότεροι από 4 στους 10 (42 %) πιστεύουν ότι θα έχουν μεγαλύτερη ικανοποίηση από την εργασία τους στο μέλλον με την αφαίρεση των καθηκόντων που δεν θέλουν να κάνουν στις μηχανές — προτείνοντας το 58 % να πιστεύουν κάτι προς το αντίθετο, και να χάνουν την ευκαιρία να αξιοποιήσουν τα αυτοματοποιημένα συστήματα για να απελευθερώσουν τον χρόνο τους για υψηλότερες παραγγελίες με έμφαση στη δημιουργικότητα, την εκπαίδευση και τη στρατηγική.

Σχεδόν 6 στα 10 (56 %) δηλώνουν ότι τα σχολεία θα πρέπει να διδάξουν πώς να μάθουν και όχι τι να μάθουν να προετοιμάζουν τους μαθητές για θέσεις εργασίας που δεν υπάρχουν ακόμη (επιβεβαιώνοντας την πρόβλεψη της IFTF ότι το 85 % των θέσεων εργασίας που θα υπάρχουν το 2030 δεν έχουν ακόμη επινοηθεί) — αλλά το 44 % διαφωνεί. Αυτές οι διαφορετικές απόψεις θα μπορούσαν να καταστήσουν δύσκολο για τους επικεφαλής των επιχειρήσεων να προετοιμαστούν με αυτοπεποίθηση για ένα εξελισσόμενο μέλλον.
Οι επιχειρήσεις
όχι μόνο συρρικνώνονται από αντίθετες απόψεις για το μέλλον, αλλά και εμποδίζονται να λειτουργήσουν ως επιτυχημένες ψηφιακές επιχειρήσεις το 2030. Πολλοί δεν κινούνται αρκετά γρήγορα και προχωρώντας αρκετά βαθιά ώστε να ξεπεράσουν αυτά τα εμπόδια. Μόνο το 27 τοις εκατό έχει ενοχοποιήσει την ψηφιακή τεχνολογία σε όλες τις περιπτώσεις. Η πλειονότητα (57 %) των επιχειρήσεων αγωνίζεται να συμβαδίσει με τον ρυθμό των αλλαγών και το 93 % αντιμετωπίζει κάποια μορφή φραγμού για την επιτυχή ψηφιακή επιχειρηματικότητα από το 2030 και μετά. Πάρα πολλές επιχειρήσεις (61 %) καλύπτονται από ανεπαρκή ψηφιακό όραμα και στρατηγική, η οποία καταδεικνύεται, μεταξύ άλλων, από την έλλειψη δεδομένων σχετικά με την απόδοση των επενδύσεων για να καταδειχθεί η αξία του ψηφιακού μετασχηματισμού και την έλλειψη υποστήριξης και χορηγίας από τα ανώτερα στελέχη.

Το ίδιο ποσοστό δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει το χάσμα δεξιοτήτων, την έλλειψη συμμετοχής των εργαζομένων και μια νοοτροπία εργατικού δυναμικού που είναι ανθεκτική στην αλλαγή. Περισσότεροι από τους μισούς αφορούν την παρωχημένη τεχνολογία που δεν μπορεί να λειτουργήσει αρκετά γρήγορα, την υπερφόρτωση δεδομένων, την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο. Επιπλέον, 51 % παραδέχονται ότι εφαρμόζουν αναποτελεσματικά μέτρα κυβερνοασφάλειας και 59 % πιστεύουν ότι το εργατικό δυναμικό τους δεν σώζει επαρκώς την ασφάλεια.